Üstün Dökmen, Don Kişot Anne Babalar ve Toplumlar adlı eserinde, günümüz ebeveynlerinin çocuk yetiştirme süreçlerinde düştüğü hataları Cervantes'in ünlü karakteri üzerinden sorguluyor. Dökmen'e göre, kendi çocukluk dönemlerinin özlemini çeken ve bu dünyayı bugünün çocuklarına dayatan ebeveynler, tıpkı Don Kişot gibi gerçeklikten kopuk bir mücadele veriyor.
Geçmişin Gölgesinde Ebeveynlik
Yazar, anne babaların çocuklarının dışarıda oynamasını veya toprağa dokunmasını istemesinin anlaşılır olduğunu ancak sokakların artık aynı olmadığını belirtiyor. Dijital dünyanın kaçınılmaz bir gerçeklik olduğunu ifade eden Dökmen, yetişkinlerin kendileri ekran başından kalkamazken çocuklara yasak koymasının tutarsızlık yarattığını savunuyor. Kitapta, teknolojiyi tamamen reddetmek yerine, onunla sağlıklı bir ilişki kurmanın ve çocuklara bu araçları nasıl kullanacaklarını öğretmenin gerekliliği vurgulanıyor.
Helikopter Ebeveynlik ve Özgürlük
Dökmen, sadece geçmişe özlem duyanları değil, çocuklarının hayatını sürekli denetim altında tutan "Helikopter Anne Babaları" da eleştiriyor. Bu tutumun, çocuğun kendi hayatının öznesi olmasını engellediğini belirten yazar, ebeveynlerin çocuklarını kendi yarım kalmış hayallerini gerçekleştirecek birer araç olarak görmemeleri gerektiğini hatırlatıyor.
- Anlamadan korumak: Ebeveynlerin çocuklarını tanımadan yasaklar koyması çatışmaları artırıyor.
- Değişimi yönetmek: Teknoloji bağımlılığıyla mücadele, yasaklarla değil bilinçli bir rehberlikle mümkündür.
- Toplumsal hafıza: Geçmişi bilmek bir değerdir, ancak geçmişin içinde hapsolmak gelişimi durdurur.
Kitap, aile içi çatışmaların temelinde yatan "anlamadan yönlendirme" sorununa dikkat çekerek, ebeveynlere şu kritik soruyu yöneltiyor: Çocuğunuzu gerçekten geleceğe mi hazırlıyorsunuz, yoksa kendi geçmişinize mi çağırıyorsunuz? Dökmen, değişimin karşısında korkuyla değil, gerçekçi ve ölçülü bir duruşla hareket etmenin önemini vurguluyor.
