Deprem Sonrası Hayata Tutunma Mücadelesi
Kahramanmaraş merkezli depremlerde evini kaybeden 52 yaşındaki Semra Özbay ve 25 yaşındaki oğlu Barış Özbay, yaşadıkları felaketin ardından Antakya'daki müstakil evlerinde hayata tutunmaya çalışıyorlardı. Depremde hem evlerini hem de yakınlarını kaybeden aile, üç yıldır zorlu bir süreçle mücadele ediyordu.
Sanal Dünyaya Bağımlılık ve Türkiye'nin Dikkatini Çekme
Depremin ardından yaşama hevesini kaybeden Barış Özbay, üniversite eğitimini yarıda bırakarak bilgisayar ve cep telefonuyla yoğun bir şekilde vakit geçirmeye başladı. Bu durum, Özbay'ı sanal dünyaya bağımlı hale getirerek hayat hikayesiyle Türkiye'nin gündemine oturmasına neden oldu. Yaklaşık 3 ay süren hastanedeki tedavi sürecinin ardından evine dönen genç adam, burada aldığı ilaçları kullanmayı bıraktı ve eski alışkanlıklarına geri döndü.
Eski Alışkanlıklara Dönüş ve Kişisel Bakım İhmali
Hastaneden döndükten sonra eski hayatına yeniden adapte olan Özbay, sabahın ilk ışıklarıyla başlayan cep telefonu kullanımını gün boyu sürdürdü. Yaşamından mutlu olduğunu ve kimsenin hayatına müdahale etmesini istemediğini belirten Özbay, sanal alemde yaşadıklarının kendisini etkilemediğini ifade etti. Tedavi sürecinde aylar sonra duş alabildiğini belirten Özbay, en son ne zaman duş aldığını hatırlamadığını ve iki aydan fazla süredir kişisel bakımını dahi yerine getirmediğini söyledi. Bahçeye bile çıkmadığını, dışarı çıkmak istemediğini dile getirdi.
Tedaviye Direniş ve Mutluluk Arayışı
Özbay, hastanede verilen ilaçlara devam etse iyileşebileceğini ancak dışarı çıkmak, doktorla görüşmek veya iletişime geçmek istemediğini belirtti. Ağrı kesici kullanarak durumu idare ettiğini, bu durumun zararlı olduğunu bilse de umursamadığını söyledi. Mevcut yaşantısını 'güzel ve mükemmel' olarak tanımlayan Özbay, mutlu olduğunu ve sıkıntı yaşamadığını ifade etti. İnsanların hala yardım etmeye çalıştığını ancak hayatında büyük bir etkisinin olmadığını, yeni arkadaşlar edindiğini ancak genel olarak evde olmanın kendisine yettiğini sözlerine ekledi.
