Çalışma hayatında yer alan bireylerin sahip olduğu izin hakları, İş Kanunu ve ilgili mevzuatlar çerçevesinde kıdem sürelerine göre farklılık göstermektedir. İşçilerin yıllık izin süreleri, hizmet yılına bağlı olarak kademeli bir şekilde artmaktadır. Buna göre, bir ile beş yıl arasında kıdemi bulunan çalışanlar 14 gün, beş ile on beş yıl arası kıdemi olanlar 20 gün, on beş yıl ve üzerinde hizmeti bulunanlar ise 26 gün yıllık ücretli izin kullanma hakkına sahiptir. Bu haktan yararlanabilmek için işçinin iş yerinde en az bir yıl boyunca kesintisiz çalışmış olması şartı aranmaktadır.
Haftalık dinlenme süreleri konusunda ise işçiler için haftada en az 24 saat kesintisiz tatil yapılması zorunludur. İş Kanunu'nda belirtilen bu süreler asgari düzeyde olup, bireysel veya toplu iş sözleşmeleriyle çalışan lehine artırılması mümkündür. Özel sektörde hafta tatili uygulamaları kurumun yapısına göre iki güne kadar çıkarılabilir.
Çalışan anneler için düzenlenen analık izni, hem işçiler hem de memurlar için doğum öncesi 8 hafta ve doğum sonrası 16 hafta olmak üzere toplam 24 hafta olarak uygulanmaktadır. İşçi anneler, çocukları bir yaşına gelene kadar günlük 1,5 saatlik süt izni kullanabilirler. Memurlarda ise süt izni uygulaması daha farklı bir yapıya sahiptir; ilk altı ay için günlük 3 saat, ikinci altı ay için ise 1,5 saat süt izni tanınmaktadır.
Memurların yıllık izin süreleri, işçilerden farklı olarak iki ana kategoride değerlendirilir. Bir ile on yıl arasında hizmeti olan memurlar 20 gün, on yıldan fazla hizmeti bulunanlar ise 30 gün yıllık izin hakkına sahiptir. Memurların hafta tatili genellikle cumartesi ve pazar günlerini kapsayacak şekilde iki gün olarak uygulanır; ancak nöbet usulü çalışan kurumlarda bu düzenleme farklılık gösterebilir. Ayrıca memurlar, ulusal bayramların yanı sıra idari izin günlerinden de faydalanabilmektedir.
