1979 yılında Japonya'nın Sado Adası'nda yaşayan 19 yaşındaki Hitomi Soga'nın hayatı, bir akşamüstü annesiyle yürürken kaçırılmasıyla tamamen değişti. Kuzey Koreli ajanlar tarafından zorla ülkelerine götürülen Soga, burada uzun yıllar boyunca rejim tarafından tutuldu. Kuzey Kore'nin, kaçırılan Japon vatandaşlarını casuslarına dil ve kültür eğitimi vermek amacıyla birer "canlı ders kitabı" olarak kullandığı düşünülüyor.
Soga, Kuzey Kore'de geçirdiği ilk iki yılı askeri bir kışlada korku ve yalnızlık içinde geçirdi. 1980 yılında ise hayatı, 1965 yılında Kuzey Kore'ye iltica eden Amerikalı asker Charles Jenkins ile evlenmeye zorlanmasıyla yeni bir döneme girdi. Pyongyang yönetimi, bu evliliği iki düşman ülkenin vatandaşlarını bir araya getirerek bir propaganda aracı olarak kullandı. Soga, bu zoraki evlilikte zamanla eşine bağlandığını ve iki kız çocuğu sahibi olduklarını belirtiyor.
Ailenin kaderi, 2002 yılında Kuzey Kore lideri Kim Jong-il'in Japon vatandaşlarının kaçırıldığını kabul etmesiyle değişti. Kısa süreli bir ziyaret için Japonya'ya dönmesine izin verilen Soga, burada kalmaya karar verdi. Eşi Charles Jenkins ve kızlarının Japonya'ya gelebilmesi için iki yıl süren diplomatik görüşmeler yapıldı. Jenkins, ABD ordusuna teslim olup cezasını çektikten sonra 2004 yılında ailesiyle Sado Adası'na yerleşti. 2017 yılında eşini kaybeden Soga, bugün hâlâ Kuzey Kore'de alıkonulan diğer kişiler ve akıbeti belirsiz olan annesi için mücadele etmeye devam ediyor.
Soga, yaşadığı tüm acılara rağmen umudunu koruduğunu ifade ediyor. Özellikle annesi Miyoshi'nin akıbetini öğrenmek için yürüttüğü kampanyalarla, kaçırılan diğer Japon vatandaşlarının ülkelerine geri getirilmesi için sesini yükseltiyor. Soga'nın hikayesi, Soğuk Savaş döneminin karanlık operasyonlarının bireyler üzerindeki yıkıcı etkisini gözler önüne seriyor.
