Birleşmiş Milletler 0 ile 17 yaş arasındaki insanları çocuk olarak tanımlıyor. TÜİK verilerine göre İstanbul'da 4 milyona yakın çocuk yaşıyor. Yani İstanbul'daki çocuk sayısı ülkemizdeki 72 şehrin nüfusundan daha fazla. Çocuk sayısı bakımından İstanbul, Avrupa'da ilk sırada. Üstelik bu hesaplara yaşı ilerlediği halde büyüyememiş olanlar dahil değil. İstanbul'a vali olmak çocukların da valisi olmak demek. Ve mesele kar yağdığında okulların tatil olup olmamasından ibaret değil. Şehrin ve ülkenin hem bugünüyle hem de geleceğiyle yakından ilgili. Davut Gül üç senedir bu vazifeyi yürütüyor. İstanbul'a geldiği günden itibaren itimat telkin etti. Manasız ve sonuçsuz münazaraların bir parçası olmadı, devlet ciddiyetini temsil eden, olabildiğince çok vatandaşa temas eden, kuşatıcı bir yaklaşım sergiledi. Özellikle çocuklara önem verdiğini zaman içerisinde bariz bir biçimde hissettirdi. Kendisiyle görüştüğümüzde bunun sebebini sordum. Aynen şöyle söyledi: "Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan bize bir talimat verdi: 'Kendi çocuğunuz için ne istiyorsanız valisi olduğunuz şehirlerdeki bütün çocuklar için aynısını isteyeceksiniz." Biz de bu sözü ilke edindik ve tarafımıza tevdi edilen bu görevi en güzel şekilde yerine getirmeye çalışıyoruz." Vali beye bu çerçevede hayata geçirdikleri projeler hakkında sorular sorduk. Anlattıklarını belli başlıklar altında tasnif etmek gerekirse... Okuma kültürü, spor, müzik, sosyal katılım, dezavantajlı çocukların desteklenmesi ve başarının ödüllendirilmesi ön plana çıkıyor... Şimdi bu başlıklara biraz daha yakından bakalım.

KÜTÜPHANE KÜLTÜRÜ OLUŞTU Cumhuriyet'in kurulduğu 1923 yılından Davut Gül'ün vali olarak atandığı 2023 yılına kadar geçen bir asırda İstanbul'daki okulların kütüphanelerinde toplanan kitap sayısı 6 buçuk milyon civarındaydı. Girişte belirttiğimiz çocuk nüfusuyla karşılaştırdığımızda bunun arzu edilen düzeyin çok altında kaldığı kesindir. Üstelik bu kütüphanelerin çoğu derme çatma, yasak savmak kabilinden yapılmış, kimi yerde birkaç raftan ibaret, kitap seçiminde hiçbir hususa dikkat edilmemiş, hatta bir kısmı gazeteler tarafından eşantiyon olarak verilmiş haldeydi. Kısaca okullarımızda kütüphane kültürü mevcut sayılmazdı. Davut Gül göreve gelince bunun eksikliğini fark ediyor ve bir hedef belirliyor. Okulların nitelikli kitaplardan teşekkül eden nitelikli kütüphanelere sahip olmasını sağlamak. Valilik bu konuda inisiyatif ve sorumluluk üstlenmiş, sıkı durun, 3 yılda 100 yılda yapılandan daha çok iş yapılmış ve İstanbul'daki okullara 7 milyon 300 bin kitap kazandırılmış. Kitapların çocuklara uygun ve çeşitli olmasına özen gösterilmiş.

Hepimiz biliyoruz ki kitabı rafa koyduğumuzda çocuğa ulaştırmış olmuyoruz. Kitabın çocuğa, çocuğun da kitaba ulaşması için ayrıca bazı çalışmalar yapmak gerekiyor. Bu yüzden 'Ben Okuyorum, İstanbul Okuyor' projesi hayata geçirilmiş. Bu projeye her okul kendi şartlarına göre dahil olmuş ve okuma saatleri sayesinde kitap okumak eğitim hayatının tabii bir cüzü haline gelmiş. Bununla da yetinilmeyip ailelere çağrı yapılmış: Her akşam 21.00 ile 21.30 arasında televizyonu, tableti, telefonu kapatalım; ailecek kitap okuyalım, denmiş. Ne kadar önemli. Çocukların yetişmesinde telkin kadar hatta daha önemli bir şey varsa o da olumlu örneklerdir. Baba ya da annenin sadece dediğini değil yaptığını da yapma eğilimi gösterir çocuklar. Çocuğun kitapla bağ kurmasında ebeveynlerin rolü yadsınamaz. Kitapların okullara girmesiyle birlikte sadece okuma değil yazma faaliyetinde de artık gözlenmiş. Okullarda öğrenciler tarafından çıkarılan dergiler hatta şiir ve hikâye kitapları çoğalmış. Böylece okuma faaliyeti, yazma cesaretine dönüşmüş.

HER İLÇEYE BİR FUAR Burada kitap fuarlarına ayrı bir başlık açmakta yarar var. İstanbul Valiliği uzun yıllardır tartışılan kitap fuarlarına erişim sorununa da bir çözüm üretmiş. 39 ilçenin hepsinde fuar düzenlemek için kollarını sıvamış. Bu sayede Tuzla'da, Üsküdar'da, Sultanbeyli'de, Kartal'da, Pendik'te ya da Maltepe'de yaşayan çocukların İstanbul'un diğer ucuna taşınmasına gerek kalmamış. Kitaplar, yayınevleri, yazarlar ve şairler çocukların ayağına gitmeye başlamış. Ortalama 10 gün süren bu fuarlar Üsküdar'da şahsen de gözlemlediğim üzere bir şenliğe dönüşüyor ve çok da yararlı oluyor. Valiliğin organizasyona sağladığı destek sebebiyle maliyetler artmadığından fiyatlar da makul seviyede kalabiliyor...

SPOR ŞEHRİ İSTANBUL Çocukları anlamak için onları bütün hususiyetleriyle ele almak gerekiyor. Bu çerçevede büyük önem verilen faaliyet alanlarından biri de spor olmuş. 'Spor Şehri İstanbul' projesi başlatılmış. Bütün okullarda spor kulübü kurulmuş. Yine verilerle konuşursak daha önce sadece 30 civarında olan okul spor kulübü sayısı bugün 2 bin 700'e ulaşmış durumda. Sporcu lisansına sahip öğrencilerin sayısı da, dikkat edin, 12 binden 875 bine yükselmiş durumda. Lisans dediğiniz nedir ki, bir kağıt parçası neticede, şeklinde itirazlar olabilir fakat gördüğümüz kadarıyla nicelik kadar nitelik de önemsenmiş. Okullardan gelen talepler doğrultusunda bütün branşlar desteklenmiş. Hatta bu branşları yapabilmek için gereken spor malzemeleri temin edilmiş. Yani çocuklar kaydedilip kaderlerine terk edilmemiş, takip edilmiş, eksikleri tamamlanmış, mümkün olan talepleri yerine getirilmiş. Spor yapmak istiyoruz ama imkânımız yok, yakınması ortadan kaldırılmaya çalışılmış. Vali Davut Gül'ün ifadesiyle: "Bu önemli. Çünkü spor, sadece beden eğitimi değildir. Disiplin, takım ruhu, özgüven, kaybetmeyi öğrenme, yeniden deneme, mücadele etme ahlakı kazandırır. Çocuğu sokaktan, bağımlılıktan, hareketsizlikten ve yalnızlıktan koruyan güçlü bir alandır."

MÜZİK HER YERDE Kitapları ve sporu en güzel şekilde tamamlayan etkinlik ne olurdu, diye sorsam pek çoğunuz şu cevabı verirdiniz: Müzik... Evet, İstanbul'da müzik de ihmal edilmemiş. "Enstrümansız Okul Kalmasın" anlayışıyla bu yıl itibarıyla 500 okulda müzik atölyesi kurulmuş. Vali bey "Her çocuğun en az bir enstrümana temas etmesi önemli. Çünkü bu sadece sanat eğitimi değil karakter gelişimi açısından da kıymetli. Müzik sabır ve dikkat istiyor, çocuklarımızda hem bu ikisini hem de ritim duygusunu geliştiriyor" diyor.