Uzayda hiçbir yıldıza bağlı olmadan, galaksiler arasında başıboş dolaşan gezegenlerin tamamen ölü dünyalar olmayabileceği öne sürüldü. Yeni bir araştırmaya göre, bu “serseri gezegenlerin” çevresinde dönen bazı uydular, kalın hidrojen atmosferi ve iç ısınma sayesinde milyarlarca yıl boyunca sıvı su barındırabilecek koşulları koruyabilir.
Almanya’daki Max Planck Dünya Dışı Fizik Enstitüsü’nden astrofizikçi David Dahlbüdding liderliğinde yürütülen çalışmaya göre, böyle bir uydu teorik olarak yaklaşık 4,3 milyar yıl boyunca yaşama elverişli sıcaklıkları sürdürebilir. Bu süre, Dünya’nın bugünkü yaşına oldukça yakın. Araştırmacılar, bunun basit yaşamın ortaya çıkması ve hatta zamanla daha karmaşık hale gelmesi için yeterli bir zaman aralığı olabileceğini düşünüyor.
Bilim insanlarına göre gezegenler genellikle yıldızların çevresinde oluşuyor. Ancak genç gezegen sistemlerinde yaşanan güçlü kütle çekim karmaşası nedeniyle bazı gezegenler bulundukları sistemden dışarı savrulabiliyor. Bu şekilde yıldızından kopup uzay boşluğunda dolaşan dünyalara “serseri gezegen” deniyor.
Bu gezegenleri tespit etmek oldukça zor olsa da, araştırmacılar evrende çok sayıda serseri gezegen bulunabileceğini düşünüyor. Hatta bazı tahminlere göre her bir yıldız başına 17 ile 21 arasında serseri gezegen düşebilir. Bu da evrende trilyonlarca başıboş gezegen olabileceği anlamına geliyor.
Üstelik yakın tarihli modeller, bu gezegenlerin kendi uydu sistemlerine sahip olabileceğini ya da yıldızından koparken mevcut uydularını yanında sürükleyebileceğini gösteriyor. Araştırmanın en dikkat çekici noktası da burada başlıyor: Asıl yaşanabilir yer gezegenin kendisi değil, onun uydusu olabilir.
Normalde yaşam arayışında en önemli koşullardan biri sıvı su. Bunun için de genellikle bir yıldızdan gelen ısı gerekiyor. Yıldıza sahip olmayan bir gezegenin ya da uydunun çok soğuk olması beklendiği için, bu tür dünyalar uzun süre umut verici hedefler olarak görülmedi.