Okan Buruk şampiyonlukları denildiğinde akla gelen ilk şey, kadro istikrarıydı.
Sezonların son haftalarına girilirken 11'ini oturtan ve mecbur kalmadıkça dokunmayan Buruk, genellikle 14 kişilik rotasyonlarla üç sezondur şampiyonluğu kimseye kaptırmamıştı.
İlk sezonunda bitime iki hafta kala şampiyonluğunu ilan eden Galatasaray, şampiyonluğun kesinleşmesinden önceki sekiz maçın sadece dördünde farklı 11'le sahaya çıktı.
İkinci sezonunda kadrosunu yıldızlarla dolduran Galatasaray'da tablo değişmedi.
Sezonun önemli bölümünde rotasyon yaşandı; son viraja girilirken ise omurga sabit kaldı. Davinson'un transferine rağmen Nelsson formayı kaptı ve son maça kadar Abdülkerim'in partneri oldu.
Sezonun başında genellikle kulübede olan Barış Alper, son düzlükte formayı kaptı; Ziyech ve Mertens'le birlikte fark yarattı.