Kitap dünyasına açılan kapınızı aralayın! En sevdiğiniz kitapları indirimli fiyatlarla keşfedin ve hayal gücünüzü genişletin.

Canberk Görgülü’nün kişisel sergisi Aynı Yerde, Başka Bir Ben, Ankara’da Mira Koldaş Art Gallery & Art Consultancy’de izleyiciyle buluşuyor. 11 Mart 2026’da açılan sergi, 1 Nisan 2026’ya kadar ziyaret edilebilecek.

Sanatçının bu sergide bir araya getirdiği çalışmalar, bireyin zaman içinde mekânla kurduğu ilişkinin nasıl değiştiğine odaklanıyor. Görgülü, bellekte yer eden kırsal bir manzarayı her defasında yeniden kurarken, aynı görünen yerin içinde değişen özneyi görünür kılıyor. Böylece manzara yalnızca doğaya ait bir görüntü olmaktan çıkıyor; hatırlamanın, uzaklaşmanın, yeniden dönmenin ve kendini başka bir yerden görmenin alanına dönüşüyor.

Sergide öne çıkan resimlerde, geniş sarı tarlalar, kıvrılan yollar, su kıyıları, yeşil yamaçlar ve dingin ufuk çizgileri dikkat çekiyor. Ancak bu sakin peyzajların içine yerleştirilen satranç taşları ve balonlar, izleyiciyi ilk bakışın ötesine çağırıyor. Satranç taşları, hayatın stratejik yönüne, alınan kararlara ve her kararın insanı taşıdığı yeni konumlara işaret ederken; balon imgesi daha kişisel bir hatta ilerliyor. Çocukluk, hafıza, mesafe ve zamanın elde tutulamayan tarafı, bu hafif ama etkili imge üzerinden resim yüzeyine taşınıyor.

Sergide yer alan bir başka çalışmada ise kıvrılarak ilerleyen toprak yolun hemen kıyısında duran satranç taşı, bu düşünceyi daha da belirginleştiriyor. Yemyeşil bir peyzajın ortasında uzayıp giden yol, yalnızca fiziksel bir yön duygusu yaratmıyor; aynı zamanda hayatın içindeki seçimleri, dönemeçleri ve bazen geri dönüşü olmayan adımları da düşündürüyor. Yolun kenarında tek başına duran satranç taşı, sanki tam da o eşikte verilmiş ya da verilecek bir kararı simgeliyor. Üzerine bağlanan balonlar ise bu sert ve hesaplı strateji duygusuna, hafızadan gelen daha kırılgan, daha duygusal bir katman ekliyor.

Aynı Yerde, Başka Bir Ben, adından başlayarak güçlü bir iç gerilim taşıyor. Çünkü burada değişmeyen şey mekân; değişen ise ona bakan, onu hatırlayan, onun içinden geçip giden kişi. Görgülü’nün resimleri tam da bu nedenle yalnızca bir peyzaj anlatısı kurmuyor. Aynı yolun her seferinde başka bir anlam kazanabileceğini, aynı ufkun yıllar sonra bambaşka bir ruh hâliyle görülebileceğini hatırlatıyor.