Günümüz iş dünyasında Z kuşağının profesyonel hayata adaptasyonu, hem işverenler hem de eğitim kurumları nezdinde tartışmalı bir konu haline geldi. Chartered Management Institute (CMI) tarafından yayımlanan güncel bir rapor, yöneticilerin yalnızca yüzde 6'sının yeni mezunların iş hayatına hazır olduğuna inandığını ortaya koyuyor. Buna karşın gençlerin yüzde 45'i, mevcut becerilerinin iş dünyasının gerekliliklerini karşıladığını savunuyor.
Beceri açığı ve teknolojik dönüşüm
Hult International Business School'un 800 İK lideriyle gerçekleştirdiği araştırma, şirketlerin yeni mezun istihdamına karşı temkinli yaklaştığını gösteriyor. Liderlerin yüzde 37'si, yeni mezun almak yerine yapay zeka veya robotik çözümlere yönelmeyi tercih edebileceğini belirtirken, yüzde 45'i serbest çalışanlarla ilerlemeyi daha uygun buluyor. İK uzmanlarına göre genç çalışanlarda en çok eksikliği hissedilen beceriler arasında dayanıklılık, güçlü iletişim, iş birliği ve eleştirel düşünme yer alıyor.
Eğitim sistemine yönelik eleştiriler
Şirketler, gençlerin iş hayatına hazırlıksız olmasında üniversite müfredatlarının payı olduğunu savunuyor. İK liderlerinin yüzde 90'ı, üniversitelerin gerçek dünya sorunlarına odaklanan, mentorluk destekli ve pratik odaklı bir eğitim modeline geçmesi gerektiğini vurguluyor. Ancak öğrencilerin sadece yüzde 36'sı bu tür bir destek alabildiğini ifade ediyor. Hult küresel dekanı Martin Boehm, geleneksel müfredatın değişen küresel iş dünyasının hızına ayak uyduramadığını belirterek, eğitim kurumlarının sürekli öğrenme zihniyetini geliştirmesi gerektiğini ifade ediyor.
Motivasyon ve gelecek kaygısı
Z kuşağının iş hayatına bakışındaki değişimin sadece beceri eksikliğiyle açıklanamayacağı da belirtiliyor. Pandemi sonrası değişen çalışma koşulları, ekonomik belirsizlikler ve ev sahibi olma gibi temel hedeflere ulaşmanın zorlaşması, gençlerin iş motivasyonunu etkiliyor. Birleşik Krallık'ta yapılan bir araştırmaya göre, genç yetişkinlerin yüzde 12'si emeklilik birikimi yapmayı bırakmış durumda. Bu durum, gençlerin kariyer beklentilerini ve iş-yaşam dengesine dair sınırlarını yeniden tanımlamasına yol açıyor. Uzmanlar, genç işsizliğiyle mücadele etmek ve verimliliği artırmak için hükümetlerin, eğitim kurumlarının ve işverenlerin ortak bir sorumluluk üstlenmesi gerektiğinin altını çiziyor.
