Siyasi kulislerde, Özgür Özel'in CHP'den ayrılan yeni oluşum sürecinde bazı milletvekillerini ve belediye başkanlarını bilinçli olarak partide bıraktığına dair iddialar konuşuluyor. Bu iddialar, söz konusu isimlerin gerektiğinde istifa ettirilerek bir tür Truva atı görevi göreceği tezine dayanıyor. Ancak siyasi gözlemciler, bu tür bir planlamanın hem mantıksal hem de pratik açıdan gerçekçi olmadığını savunuyor.
Yeni Parti'nin kuruluş sürecinin oldukça hızlı ilerlediği ve hukuki altyapının aceleyle oluşturulduğu göz önüne alındığında, uzun vadeli ve incelikli bir strateji yürütülmediği ifade ediliyor. Özellikle 91 milletvekili ile ana muhalefet koltuğuna oturan Yeni Parti ile 44 milletvekili kalan CHP arasındaki rekabet, iktidar hedefinden ziyade meclis içi konumlanma mücadelesine dönüşmüş durumda. Bu hızlı süreçte, gizli ajanlık veya kontrollü ayrışma gibi senaryoların, siyasetin pratik gerçekleriyle uyuşmadığı belirtiliyor.
CHP'de kalan isimlerin durumu ise daha çok kişisel hesaplar ve yerel yönetimlerin getirdiği sorumluluklarla açıklanıyor. Belediye başkanlarının ani bir geçiş yapmamasının temelinde, bütçe yönetimi ve seçmenle olan hassas dengelerin korunması yatıyor. Ayrıca, partide kalan isimlerin geçmiş siyasi çizgileri ve taban algıları, bu kişilerin gizli bir ajanda ile hareket ettiği iddiasını zayıflatıyor.
Öte yandan, Kılıçdaroğlu'nun kurumsal kontrolü ve partideki arınma söylemlerinin, kararsız seçmenleri veya siyasetçileri CHP bünyesinde tutabileceği ya da geri döndürebileceği değerlendiriliyor. Sonuç olarak, yaşanan ayrışmanın gizli bir operasyondan ziyade, her aktörün kendi siyasi geleceğini koruma çabası olduğu öne çıkıyor.
